HEMEN ÖNCE


Mutsuzluk kanıma işledi
Sen gitmeden hemen önce
Vurulmuşluk kanımı akıttı
Dostlarım terk etmeden hemen önce

Göz pınarlarım yaşsız kaldı
Sen şehirden göçmeden hemen önce
Güvendiğim dağlardan çığ düştü korkak benliğime
“Seni unuttum” dediğini duymadan hemen önce

Kusursuz yalnızlığım başladı
Yokluğunun rüzgarı kapıyı çalmadan hemen önce
Ve kulaklarım sağır, gözlerim görmez oldu
Beklediğimin artık başka bir bekleyeni olmadan hemen önce

Manolya

Reklamlar

About this entry